Dutch Foundation for Ladakhi Nuns

ter ondersteuning van tibetaans-boeddhistische nonnen in Ladakh, India

header

Dechen

Na veel spanning, geregel en overleg kwam uiteindelijk het verlossende bericht dat Dechen een visum had gekregen voor haar bezoek aan Nederland.

Op een grijze woensdagochtend stonden we met een klein welkomstcomitee op Schiphol. Gedurende de rit naar het oosten van ons land merkte zij op hoe groen alles in de winter bleef. Ook de uitstekende conditie van ons wegennet trok haar aandacht, in India zou zo'n lange autorit over wegen met bulten en kuilen gaan.

Het is erg leuk om je eigen huis, land en gewoonten door de ogen van Dechen te bekijken: hoe werkt een koffiezetapparaat, een kaasschaaf en een vaatwasser. Een autowasstraat is helemaal een wonder. Als de vuilniswagen de containers komt legen onderbreekt ze haar gebed om een foto te maken. Ook nonnen uit Ladakh maken gebruik van moderne technieken; in plaats van haar zware gebedenboeken mee te sjouwen heeft iemand die voor haar gedownload op de smart phone.

Dechen wil alles ervaren, proeven en ontdekken: zelf boodschappen doen bij de supermarkt, alles proeven dat haar wordt aangeboden. Alles, behalve zuurkool, vindt ze lekker daarom is het een heerlijke gast om aan tafel te hebben. Kaas is verreweg favoriet.

In Amsterdam was Dechen zeer onder de indruk van het Anne Frank huis. Madame Taussaud met de wassenbeelden van Dalai Lama, Gandhi en Nelson Mandela nodigde uit tot het maken van vele foto’s. Een wandeling over de wallen maakte haar erg verdrietig, al beseft ze goed dat prostitutie overal ter wereld voorkomt. Een bezoek aan de Deltawerken in Zeeland is een van de hoogtepunten die ze steevast als eerste noemt als haar gevraagd wordt wat de meeste indruk op haar heeft gemaakt. Ze vindt het een wonder van techniek. Met de boot naar Schiermonnikoog was ook een bijzonder belevenis: zo’n andere natuur dan in Ladakh.

Het Ladakh festival in Zutphen was een ook hoogtepunt. Dechen was blij verrast dat er zoveel bekenden waren. Zij sprak haar dank uit aan de DFLN en zette de bestuursleden in het zonnetje. Ook de sponsors, zonder wiens steun de DFLN haar werk niet kan doen, werden hartelijk bedankt.

Na het festival ging Dechen nog een paar dagen naar Barcelona waar een bekende van vroeger woont. Ze was onder de indruk van de Sagrada Familia, maar de sfeer van het Benedictijnerklooster in Montserrat raakte haar zeer. Ze heeft er spontaan hardop gebeden voor het Mariabeeld waardoor mensen zich om haar heen groepeerden en mee prevelden.

Als mensen haar vragen wat haar opvalt in Nederland dan zegt ze dat hier alles geordend en geregeld is. Dat gebouwen en spullen zo goed worden onderhouden vindt ze heel positief. Ze heeft heel veel nieuwe ervaringen opgedaan in een samenleving die heel anders is dan ze gewend is. Ze nam alles in zich op zonder een oordeel te vellen: als dit hier gebruikelijk is dan is dat goed. Wat ze echter niet goed kan begrijpen is dat baby’s en peuters in een eigen bedje en eigen kamertje slapen en niet bij de (groot)ouders. Het komt op haar over als weinig liefdevol.

In de loop van haar verblijf vroegen mensen haar herhaaldelijk of ze in Nederland zou willen blijven vanwege alle luxe. Maar ze is er stellig van overtuigd dat Nyerma en de nonnen, en Chuchot en haar familie de plek is waar ze thuishoort. En daar is ze terecht trots op!

FaLang translation system by Faboba

Onze vertalers Nicolai en Reena, lees meer...

We hebben 577 gasten online

Uw Internet Explorer versie is verouderd.

Deze website kan niet met deze browser worden bekeken!

Upgrade uw browser naar de laatste versie of installeer een andere browser, zoals Firefox of Google Chrome